Ksiądz Witold Bogdan Andrzejewski urodził się 5 kwietnia 1940 roku w Kownie. Był synem oficera kawalerii Wojska Polskiego. Ojca jednak nigdy nie poznał, ponieważ został on zamordowany przez Sowietów w trakcie Zbrodni Katyńskiej. W związku z tym wychowanie patriotyczne wzmacniały zarówno fakt bycia rodziną wojskową jak i katyńską.
W młodości planował związać się z aktorstwem. Początkowo uczył się go w Łodzi, później w Warszawie, gdzie też zaczął karierę pracując w Teatrze Narodowym. Ostatecznie ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie, w 1963 roku. W 1960 roku przeprowadził się do Gorzowa Wielkopolskiego, w którym już podczas studiów występował w miejskim teatrze im. Juliusza Osterwy. Zagrał tam więcej niż 40 ról, aż w 1966 roku zdecydował się na kapłaństwo.
Studiował na Wyższym Seminarium Duchownym w Gościkowie-Paradyżu, które ukończył w 1972 roku. Następnie rozpoczął służbę jako wikariusz w parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie Wlkp oraz gorzowski duszpasterz akademicki, podczas której pełnił decydującą rolę w wychowywaniu przyszłych pokoleń opozycjonistów z Gorzowa. W 1980 roku został mianowany kapelanem regionalnej „Solidarności”, a w 1982 roku diecezjalnym duszpasterzem ludzi pracy. Od 1989 roku był proboszczem w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Gorzowie.
Zmarł 30 stycznia 2015 roku w Gorzowie Wielkopolskim.
Kawaler Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski, nadanego w 2007 roku, a pośmiertnie Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski. Człowiek bardzo inteligentny, przyciągający swoimi umiejętnościami dyskusji młodych ludzi, którzy chcieli zrozumieć i dowiedzieć się więcej o historii, światopoglądzie i świecie niż pozwalała na to władza komunistyczna. Organizowane przez niego w ramach duszpasterstwa tajne nauczanie było decydujące dla ukształtowania się działaczy młodej prawicy z środowiska gorzowskiego, takich jak Marek Jurek, Krzysztof Nowak, Piotr Mierecki i Bogdan Kiernicki,