Tadeusz Szułdrzyński urodził się 19 października 1864 roku w Poznaniu. Gimnazjalnie kształcił się Poznaniu. Na studia wyjechał do Niemiec, gdzie studiował prawo i ekonomię w Berlinie i Lipsku oraz rolnictwo w Berlinie. Po ukończeniu studiów rozpoczął działalność społeczną. Był działaczem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
Pod względem społeczno-gospodarczym udzielał się w takich towarzystwach jak Centralne Towarzystw Gospodarcze, którego w latach 1914 – 1923 był prezesem, Banku Włościańskim, Ziemskim i Poznańskim Ziemstwie Kredytowym.
Polityczną karierę zaczął w Centralnym Komitecie Wyborczym na Rzeszę Niemiecką. Następnie został wybrany jako poseł do pruskiego Landtagu. Będąc działaczem społecznym i politykiem był członkiem delegacji witającej w Poznaniu Ignacego Jana Paderewskiego, 26 grudnia 1918 roku.
Po odzyskaniu przez Rzeczpospolitą niepodległości był jednym z założycieli Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Rolniczego. Działał najpierw w nim, później w Stronnictwie Narodowo-Chrześcijańskim. Z jego ramienia zasiadał w senacie I kadencji. Był jednym z sygnatariuszy oświadczenia odrzucającego wybór pierwszego prezydenta w historii Rzeczypospolitej, Gabriela Narutowicza.
Kawaler Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski.
Po wybuchu wojny i rozpoczęciu niemieckiej okupacji deportowany przez okupanta do Generalnego Gubernatorstwa. Zmarł 20 października 1943 roku w Kozietułach, koło Grójca pod Warszawą.